معناشناسی روایی، چیستی و مبانی اعتبار

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه الهیات، دانشگاه پردیس فارابی، قم.

2 طلبه درس خارج حوزه علمیه قم و دانشجوی دکتری رشته علوم قرآن و حدیث در پردیس فارابی دانشگاه تهران

چکیده

معناشناسی روایی قرآن، به معنای منبع دانستن روایات اهل بیت(ع) در معناشناسی این کتاب الهی، ضرورتی است که با توجه به برخی کمبودها و کاستی‌ها در عملکرد لغویان و نیز مختصات معناشناختی قرآن، پیش چشم داشتن آن در فرآیندهای قرآن‌پژوهی نتایج شگرفی به دنبال دارد. ارزیابی مبانی اعتبار و کارآمدی رویکرد معناشناختی به روایات اهل بیت(ع) در فهم قرآن کریم، مسأله اصلی این نوشتار است. بررسی مصادر اولیه لغت عربی نشان از آن دارد که عملکرد لغویان در بازنمایی واقعیت‌های زبانی آن روزگار با آسیب‌های جدی روبه‌رو است. در مقابل به دلیل اوج فصاحت و سخنوری اهل بیت، هم‌ترازی زبان ایشان با سبک زبانی قرآن، ساختارمندی دستگاه نقل حدیث شیعه و ناچیز بودن آسیب نقل معنا در آن، نه تنها استشهاد لغوی به روایات اهل بیت(ع) شایسته است، بلکه این منبع واژگانی کارآمدی بیشتری نسبت به دیگر مصادر لغوی در معناشناسی قرآن دارد.
کلیدواژه‌ها: معناشناسی قرآن، روایات اهل بیت(ع)، معناشناسی روایی، حجیت قول لغوی، استشهاد لغوی به روایات.

کلیدواژه‌ها