نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 گروه علوم گرآن و حدیث دانشگاه قم، قم ، ایران
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه قم ، قم ، ایران
چکیده
کلیدواژه‌ها
عنوان مقاله [English]
نویسندگان [English]
در متون دینی بویژه قرآن کریم و سنت نبوی، زن از جایگاه والا و انسانی برخوردار است.و ارزش وجودی او با مرد برابر دانسته شده است. هر چند نقش و کارکردهای آنان متفاوت است. با ابن حال در برخی منابع روایی، احادیثی نقل شده اند که در ظاهر با این تصویر کرامت آمیز از زن ناسازگار به نظر می رسند. از جمله این روایات، حدیث « لاخیر فی جماعه النساء» است که هر گونه خیر در اجتماع زنان را نفی می کند مگر در دو موقعیت: حضور بر جنازه(تشییع میت) یا حضور در مسجد. این تعارض میان محتوای ظاهری روایت و قرائت قرآنی و نبوی از منزلت زن، اندیشمندان را بر آن داشته است تا به بازخوانی و نقد دقیق این گونه روایات بپردازند.پژوهش حاضر با روش تحلیلی _انتقادی به بررسی سندی، متنی و دلالی این روایت می پردازد. یافته ها نشان می دهد که احادیث مزبور از نظر سندی استحکام کافی ندارند و بیشتر در بستر تاریخی خاصی، شکل گرفته اند که در آن نگرش «خانه نشینی زنان » غلبه داشته است. از این رو، این روایت ها بازتاب دهنده ی گفتمان فرهنگی و اجتماعی زمان صدورشان بوده است و با آموزه های اصیل قرآن و سیره ی نبوی در بابت کرامت و حضور اجتماعی زنان هم خوانی ندارد.
کلیدواژه‌ها [English]
)