The semantics of "oneness" in Surah Tawhid from the Shiite and Sunni perspective

سوره ی توحید مهم ترین سوره قرآن کریم در تبیین توحید ذاتی خداوند است،واژه احد که تنها یک بار در قرآن کریم در وصف خدای تعالی آمده ، در این سوره است. احد کلیدی ترین واژه ای است که در قرآن برای توصیف توحید ذات الهی به کار رفته است. با توجه به اینکه توحید زیر بنایی ترین و اساسی ترین اعتقاد در اسلام و پایه همه معارف دین است و واژه احد بر این اعتقاد اساسی دلالت دارد و از طرفی معنا و تفسیر این واژه محل تضارب آراء و اختلاف مفسران شیعه و سنی قرار گرفته است ، اهمیت و ضرورت پرداختن به معناشناسی احد در سوره توحید از منظر فریقین روشن می شود، پژوهش حاضر پس از بررسی لغوی واژه احد به معناشناسی احد در روایات و تفاسیر شیعه و سنی پرداخته است،مهم ترین معانی که از منظر فریقین برای احد در این پژوهش به دست آمده ترادف احد و واحد ، عدم ترادف احد و واحد، وحدت غیر عددی احد، وحدت عددی احد، تجزیه ناپذیری، عدم ترکیب و بساطت ذات و نداشتن شریک و مانند برای خدای تعالی است که با تحلیل واژه احد و دلالت روایات اهل بیت علیهم السلام روشن شد،احد بیانگر بساطت ذات و توحید غیر عددی خداوند است.
روش پژوهش در این مقاله تحلیلی توصیفی و انتقادی است.