جامعه المصطفی العالمیه (مجتمع آموزش عالی قرآن و حدیث) پژوهشنامه علوم حدیث تطبیقی 2676-5292 3 5 2017 03 19 The Effect of Context on the Formulation of Traditions on Medical Issues in the Form of Actual or Practical Injunctions تأثیر فضای صدور بر شکل‌گیری احادیث طبی 9 26 1912 FA محمدکاظم رحمان ستایش حسین محققیان Journal Article 2016 06 19 A portion of the teachings found in the narrations are dedicated to traditions on medical matters. The peculiarity of such traditions is that at first glance, they seem to be dedicated to a specific audience and a particular patient, which, according to the terminology used in the field of ḥadīth interpretation, is referred to as a [limited] practical injunction. In contrast, many of these teachings can be interpreted, on the basis of certain criteria, as actual [general] injunctions, which are authoritative and applicable in all similar circumstances. The purpose of this research is to investigate the effect of the context on the formulation of traditions related to medical issues in the form of the actual and practical injunctions, and consequently, to identify the ways by which these forms of injunctions in the traditions can be differentiated and distinguished. Additionally, by examining the evidence, an underlying original principle can be derived in this regard. Based on this research, in which narrations on medical issues are studied by looking at examples, by identifying the audience, the context and other circumstantial evidence, we can derive the actual injunction from the medical teachings in these traditions. Moreover, even though traditions on medical issues are different from other types of narrations, the primary principle in these narrations is, like in other types of narrations, that the injunctions contained therein are actual [general] injunctions. بخشی از آموزه‌های روایی احادیث طبی است. ویژگی این احادیث در نگاه نخست اختصاص به مخاطب و بیمار خاص است که در اصطلاح فقه الحدیث به آن قضیه خارجیه اطلاق می‌شود. در مقابل، می‌توان بسیاری از این آموزه‌ها را بر اساس معیارهایی معین، قضیه حقیقیه دانست که در تمامی مصادیق مشابه کاربرد و حجیت دارند. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر فضای صدور در شکل‌گیری احادیث طبی در قالب‌های قضیه حقیقیه و خارجیه و به ‌تبع، بیان راه‌های تشخیص این نوع قضایا در احادیث است. همچنین با بررسی ادله می‌توان به اصل اولی در این زمینه دست یافت. براساس این پژوهش که به صورت مصداقی به بررسی روایات طبی پرداخته است با شناسایی مخاطب، فضای صدور و دیگر شواهد و قرائن می‫توان آموزه‫های طبی را قضایای حقیقیه دانست. همچنین هر چند احادیث طبی با دیگر روایات تفاوت‫هایی دارند، ولی اصل اولی در این روایت‫ها نیز همانند دیگر آموزه‫های روایی قضیه حقیقیه است. http://pht.journals.miu.ac.ir/article_1912_1c8b796ae1cb3207b6e581d2e099c4fd.pdf

جامعه المصطفی العالمیه (مجتمع آموزش عالی قرآن و حدیث) پژوهشنامه علوم حدیث تطبیقی 2676-5292 3 5 2017 03 19 A Comparative Study of the Meaning of Intellect in the Narrations بررسی تطبیقی چیستی عقل در روایات 27 45 1913 FA مهدی شجریان Journal Article 2016 07 06 In the corpora of narrations of the Shīʿa and Sunni ḥadīth scholars, a lot of emphasis has been placed on intellection. The main issue addressed in the present paper is firstly to explain the dimensions of this reality in the heritage of narrations of both the Shīʿas and the wider Muslim community, and then to carry out a comparison of these two domains. The present paper, based on the inspiration of ‘the four causes’ in the jargon of Islamic philosophers, begins by explicating the subject, matter, form, and purpose of intellection in the two corpora of narrations and then, by comparing the results obtained, we arrive at the aspects that they have in common. And finally, we explain the points of divergence and differentiation between the two. The result of this research is that while expounding on the dimensions of reasoning, although the traditions of the two schools of thought have qualitative and quantitative differences, yet in general it is found that the relation between these two corpora of narrations is not one of “divergence” and opposition, but of “convergence” and “alignment”. در نظام روایی محدثان شیعه و اهل سنت بر تعقل تأکید فراوانی شده است. مسئله اصلی نوشتار پیش رو، ابتدا تبیین زوایای این حقیقت در میراث روایی عامه و خاصه و سپس مقایسه تطبیقی آن در این دو بستر است. نوشتار حاضر با الگویی نوین بر پایه الهام‌گیری از علت‌های چهارگانه در اصطلاح فلاسفه اسلامی، ابتدا به تبیین فاعل، ماده، صورت و غایت تعقل در دو نظام روایی پرداخته است و سپس با مقایسه نتایج به دست آمده، به وجوه اشتراک بین این دو نظام روائی نائل گردیده است و در نهایت، وجوه تمایز آنها را نیز تشریح کرده است. حاصل این تحقیق آن است که در مقام تبیین زوایای خردورزی، هر چند روایات فریقین تفاوت‌های کمی و کیفی چشمگیر و فراوانی دارند، لکن در نگرشی کلی، نسبت بین این روایات «واگرایی» و ضدیت نیست، بلکه «همگرایی» و «همسویی» ارزیابی می‌شود. http://pht.journals.miu.ac.ir/article_1913_37a777e7896022dabd1ddae2c8147769.pdf

جامعه المصطفی العالمیه (مجتمع آموزش عالی قرآن و حدیث) پژوهشنامه علوم حدیث تطبیقی 2676-5292 3 5 2017 03 19 An Inter-religious Study of the Position of the Two Main Schools of Thought on the Scope of Authority of the Sunnah بررسی درون دینی دیدگاه فریقین درباره «قلمرو حجّیّت سنّت» 47 71 1914 FA فاطمه رضاداد Journal Article 2016 07 05 The Sunnah is the second source of Islamic law and the most important source that can be used, after the Glorious Qurʾān, to formulate an Islamic model of social sciences. This imperative task can only be carried out when the meaning and scope of the authority of the Sunnah is established. The present article seeks to review the opinions of scholars of both [the Shīʿa and Sunni] schools of thought in Islam about the scope of authority of the Sunnah, and to critique and evaluate them from the perspective of the Holy Qurʾān and the traditions of the infallibles (a), in order to arrive at the actual scope of this phenomenon. <br />From the conclusion of this study it can be seen that among the traditional and reformist views put forward about this issue, the rational and scriptural bases of the claim that the scope and authority of the Sunnah is limited are, for several certain and definitive reasons, unsound and invalid. In addition, the Holy Qurʾān and traditions of the infallibles (a) establish the unrestricted scope of authority of the Sunnah without any distinction between worldly and non-worldly matters, ordinary and extraordinary affairs etc. Therefore, the scope of authority of the Sunnah is absolute and this valuable resource can be used as a reliable source for the formulation of Islamic social sciences. سنت دومین منبع تشریع در شریعت اسلامی و مهم‌ترین منبعی است که پس از قرآن کریم، می تواند در جهت اسلامی ساختن علوم انسانی مورد استفاده قرار گیرد. این مهم زمانی میسّر است که معنا و قلمرو حجّیّت سنّت اثبات گردد. <br /> در این نوشتار، آرای اندیشوران فریقین درباره قلمرو حجّیت سنت را مرور کرده و ضمن ارزیابی و نقد آنها از منظر قرآن کریم و روایات معصومان، حقیقت این قلمرو را ترسیم نماید.<br /> از حاصل این پژوهش می‌توان دریافت که از بین دیدگاه های سنّتی و روشنفکرانه مطرح در این عرصه، مبانی عقلی و نقلی دیدگاه‌های دالّ بر محدود انگاری قلمرو حجّیّت سنّت، به دلایل متعدّد متقن و قطعی، مخدوش و نامعتبر است. ضمن اینکه قرآن کریم و روایات معصومان با اثبات اطلاق قلمرو حجیت سنت، هیچ تفاوتی بین امور دنیوی و غیر دنیوی، عادی و غیر عادی و ... در اصل حجّیّت سنّت نمی‌گذارند؛ لذا قلمرو حجّیّت سنّت، مطلق است و این منبع ارزشمند می‌تواند به عنوان منبعی متقن، در جهت اسلامی ساختن علوم انسانی مورد استفاده قرار گیرد. http://pht.journals.miu.ac.ir/article_1914_a16c4be9558dfe75b466a4f20c7447ca.pdf

جامعه المصطفی العالمیه (مجتمع آموزش عالی قرآن و حدیث) پژوهشنامه علوم حدیث تطبیقی 2676-5292 3 5 2017 03 19 Scientific Wonders in the Supplication of Arafah شگفتی‌های علمی در دعای عرفه 73 87 1915 FA محمد علی رضایی اصفهانی سید احمد جعفری Journal Article 2016 09 22 The following article is a reflection on the scientific references in Duʿā ʿArafah, and aims to show that there are numerous passages in this supplication that contain untapped treasures of knowledge that are marvelous and wonderful. In terms of the location, time and audience, Imam Husayn (P.B.H.U), selected the most appropriate place and the most sacred time to invoke the intrinsic nature of the people and the of all ages, with eloquence and articulateness, calling them towards the sublime and lofty teachings [of Islam]. In terms of content, imam Husayn (P.B.U.H) by mixing 0f branches on various matters specially monotheism pertaining to the spiritual needs of the people putting forth a mixture of life-infusing lessons and, with subtle references, he brings the minds of the seekers to the hidden and revealing secrets of creation. In this paper, three scientific theories namely: of the age of seminal fluid, the originality of creation in contrast to the theory of evolution, and the theory of the effect of the earth on the formation of superior genes, have been derived from the view of this well-known supplication of ʿArafah. این نوشتار تأملی است در اشارات علمی دعای عرفه، و بیان می‌دارد که فراز‌های متعددی از این دعا حامل گنجینه‌های دانش ناگشوده‌ای است که اعجاب برانگیز و اعجاز آفرین است. امام حسین از لحاظ مکانی، زمانی و مخاطب با انتخاب بی‌آلایش‌ترین مکان و مقدس‌ترین زمان، فطرت انسان‌ها را با بلاغت و رسایی تمام به میزبانی متعالی‌ترین معارف فرا می‌خواند. از لحاظ محتوا‌، با ترکیب فروع گوناگون مسائل و اشراف به نیازهای روحی و مسئله توحید، آمیزه‌ای از معارف حیات آفرین را مطرح می‌کند و با اشاره‌های ظریف اذهان جست‌وجوگر را به زوایای نهان و آشکار اسرار خلقت واقف می‌گرداند. در این نوشتار، سه نظریه علمی قدمت نطفه، نظریه اصالت خلقت و عدم تکامل انواع و نظریه نقش خاک در پدیداری ژن برتر مستخرج از دعای عرفه معرفی شده است. http://pht.journals.miu.ac.ir/article_1915_a76e876fc10e0b2694953de6f6bea9de.pdf

جامعه المصطفی العالمیه (مجتمع آموزش عالی قرآن و حدیث) پژوهشنامه علوم حدیث تطبیقی 2676-5292 3 5 2017 03 19 Analysis of the Traditions on Ordained Nature and Their Relationship with Free Will تحلیل احادیث طینت و رابطه آن با اختیار انسان 89 122 1916 FA مرتضی فدایی اصفهانی سید مجتبی موسوی Journal Article 2016 05 24 The subject of the nature, constitution and creati of human beings is one of the issues that have been addressed in the narrations. The Shīʿa and ʿAdliyya (i.e. the Muʿtazilah), on the one hand, believe in the rational basis of good and evil and insist on human choice and free will while on the other hand, they are faced with a series of traditions and narrations that speak of predetermination and the limitations of human beings. The apparent meaning of these traditions suggest that God has created human beings with different natures and from the very beginning, the nature of some is heavenly while others have a hellish nature that would lead them to perdition. For this reason, scholars and luminaries have come up with various solutions to this problem. The present study based on the traditions analyzes these solutions, and comes to the conclusion that by studying these narrations one realizes that the differences in the nature of human beings is something natural, and inevitable in the system of creation, and the differences arising from the variant natures which have been highlighted in the narrations are not such that they would deprive a person of his free will. Rather, its role in final fate, and his [preordained] nature, is limited to what is essential, not more than that. موضوع، طینت و خمیرمایه اولیه آفرینش انسان از جمله مطالبی است که در منابع روایی به آن پرداخته‌ شده است. شیعه و عدلیه از یک‌سو قائل به حسن و قبح عقلی هستند و بر اراده و اختیار انسان پافشاری می‌کنند و از سوی دیگر با یک سلسله احادیث و روایاتی مواجه می‌باشند که حکایت از جبر و محدودیت انسان‌ها دارد. ظاهر این احادیث بیانگر این موضوع است که خداوند طینت انسان‌ها را متفاوت آفرید و از همان ابتدا طبیعت برخی را بهشتی و طبیعت برخی دیگر را جهنمی دانست. به همین سبب، علما و بزرگان راه‌حل‌های مختلفی را جهت حل این مسئله ارائه نموده‌اند. پژوهش حاضر این راه‌حل‌ها را بررسی کرده و به این نتیجه رسیده است که بر اساس روایات اختلاف انسان‌ها در طینتشان امری طبیعی و اجتناب‌ناپذیر نظام خلقت بوده و اختلافات ناشی از طینت که در اخبار طینت بیان‌ شده به نحوی نیست که اختیار را از انسان سلب کند بلکه نقش ماده اولیه خلقت و طینت انسان‌ها در حد اقتضاست نه بیش از آن. http://pht.journals.miu.ac.ir/article_1916_2557d7d099a2380316353b6b074b10fe.pdf

جامعه المصطفی العالمیه (مجتمع آموزش عالی قرآن و حدیث) پژوهشنامه علوم حدیث تطبیقی 2676-5292 3 5 2017 03 19 Principles and Methods of Creating Empathy Between the Populace and the Government from the Perspective of Nahj al-Balgha With Corresponding Ideas in Psychology اصول ایجاد همدلی ملّت با دولت از منظر نهج البلاغه با تطبیق بر روانشناسی 123 144 1917 FA عباس محمودی Journal Article 2016 07 05 Unity and camaraderie of the populace with the government is one of the most important factors for successful societies. The ways of creating empathy and cooperation in the two areas of goodwill of the populace with the government and [of the] government with the populace can be investigated and examined. Nahj al-Balāgha has a special status in this field as a Shīʿī political charter. Amīr al-Muʾminīn (a) has expressed a number of ways by which empathy and cooperation between the government and the populace may be created. It is very important to analyze and compare these methods with the views of psychologists. On the one hand, the present research examines the most important principles and methods employed by rulers to create cohesion and harmony between the people and the state from the perspectives of Nahj al-Balāgha and psychology. On the other hand, it shows the congruence and coherence of these principles [from Nahj al-Balāgha] with the views of psychologists. The goal of this research is to discover the views of Amīr Muʾminīn (a) regarding the duties of rulers towards the people as the best [and most authoritative] model in this regard. The application of the criteria provided by the [model] Islamic State in this study, which brings about greater rapport between the populace and the government, is one of the benefits of this study. This study is presented in two parts namely: the principles and the methods of creating empathy. وحدت و همراهی مردم با حکومت، از مهم‌ترین عوامل موفقیت جوامع است. راهکارهای ایجاد هم‌دلی و هم‌زبانی در دو عرصه عوامل همدلی ملّت با دولت و دولت با ملّت قابل بررسی است. نهج‌البلاغه به عنوان منشور سیاسی شیعه در این عرصه از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. امیرالمؤمنین راهکارهای متعددی برای ایجاد همدلی و هم‌زبانی دولت و ملّت بیان داشته‌اند. تطبیق و تحلیل این مبانی با دیدگاه روان‌شناسان بسیار حائز اهمیّت است. پژوهش پیش‌رو، از یک طرف، مهم‌ترین اصول و روش‌های مؤثر حاکمان برای همراهی مردم با دولت از منظر نهج‌البلاغه و روان‌شناسی را مورد بررسی قرار داده و از سوی دیگر، هم‌خوانی و تناسب این اصول با دیدگاه روان‌شناسان را به اثبات می‌رساند. هدف این پژوهش، کشف دیدگاه امیرمؤمنان در راستای وظایف حاکمان نسبت به مردم به عنوان نظریه برتر در این باره است. کاربست ملاک‌های ارائه شده در این تحقیق توسط دولت اسلامی که باعث هم‌گرایی مؤثر ملّت با دولت می‌شود، از فواید این پژوهش است که در دو بخشِ اصول و روش‌های ایجاد همدلی ارائه گردیده است. http://pht.journals.miu.ac.ir/article_1917_4a7db4cd485a8361bd41335793eba92d.pdf