جامعه المصطفی العالمیه (مجتمع آموزش عالی قرآن و حدیث) پژوهشنامه علوم حدیث تطبیقی 2676-5292 8 15 2022 01 21 The Terminology of “Correct Hadith” (Sahih al-Hadith) اصطلاح‌شناسی «صحیح الحدیث» 467 487 6477 10.22034/pht.2022.6477 FA فریبا رضازاده کهنکی فارغ التحصیل دانشگاه مازندران ولی در حال حاضر دبیر آموزش و پرورش هستم. محمدکاظم رحمان ستایش استاد Journal Article 2021 04 28 The semantic study of “Sahih al-Hadith” (“correct narrations”) with the emphasis on the view of Sheikh Amili has been the subject of this research to introduce the opinion of the later hadithi experts and review the differences of opinions about this term in the works of early hadithi experts, to the opinion of one of the leading experts of the 11th century as his rijali opinions are referred to by many great scholars in rijali discussions; Because analyzing his point of view along with other views will pave the way to achieve its final meaning. In this regard, with a report-analytical look, the following findings have been obtained: The term “Sahih al-Hadith” refers to the narrator and his hadith (both), and the use of this term about the narrator’s book refers to the authenticity of the hadiths of his particular book and his all narrations are not considered. In other cases, the term proves the authenticity of all the narrations of the narrator himself and does not include all the narrators in the chain of the narrations of that narrator, in which case the term also refers to the narrator’s situation. بررسی معنایی «صحیح الحدیث» با تأکید بر دیدگاه شیخ عاملی موضوع پژوهش قرار گرفته است تا ضمن معرفی نظر متأخران  و بازخوانی اختلاف‌نظرهای موجود دربارۀ این اصطلاح در قلم قدما، به طرح نظر یکی از صاحب‌نظران برجسته قرن یازدهم، شیخ محمد عاملی، به‌عنوان فردی که نظرات رجالی‌اش مورد رجوع بسیاری از بزرگان در مباحث رجالی هستند، بپردازد؛ زیرا تحلیل و بررسی نگاه ایشان در کنار سایر نظرها راهگشای دست‌یابی به معنای نهایی آن خواهد بود. در این راستا با نگاهی گزارشی- تحلیلی یافته‌های ذیل به‌دست آمده است: اصطلاح «صحیح الحدیث»، ناظربه راوی و حدیث او (هر دو) می‌باشد و کاربرد این اصطلاح دربارۀ کتابِ راوی، اشاره به صحیح‌بودن احادیث کتاب خاص وی است و همۀ روایات او مدنظر نیست. در سایر موارد، اصطلاح مزبور اثبات‌کنندۀ صحت کل روایات آن راوی فی‌النفسه بوده و همۀ راویان اسناد روایات آن راوی را شامل نمی‌شود که در این مورد اصطلاح موردنظر ناظر به حال راوی نیز است. http://pht.journals.miu.ac.ir/article_6477_20d8840648d0a5dbc755659df28297b0.pdf